Het vierde kabinet-Rutte had die doelstelling in 2022 vastgelegd in het Nationaal Actieplan Dakloosheid, waarbij gestreefd werd naar een overgang van tijdelijke noodopvang naar permanente huisvesting, ondersteund door een jaarlijks budget van 450 miljoen euro.

“We zijn toegewijd, maar het is echt een enorme uitdaging”, aldus de minister tegen de NOS, die het parlement de week ervoor in een brief op de hoogte had gesteld van haar plannen. Het nieuws kwam voor verschillende parlementsleden als een verrassing.

“Ik had een gevoel van urgentie verwacht van dit kabinet, maar wat ik zie is apathie”, aldus Sandra Beckerman, parlementslid van de SP.

Ondanks de belofte van de regering om de groeiende daklozenpopulatie terug te dringen via bestaande huisvestingsplannen, zijn parlementsleden van Pro, ChristenUnie, D66 en CDA niet overtuigd.

Brief aan tweede kamer

In reactie hierop stuurden de burgemeesters van de vier grootste steden in Nederland een brief aan de Tweede Kamer, namens 40 andere belangrijke gemeenten, waarin zij om 100 miljoen euro extra vroegen om onder andere meer noodopvangplaatsen te creëren en hulp te bieden bij de behandeling van crack- en cocaïneverslaving.

Wethouder Arjen Dubbelaar uit Den Haag stelt dat hij 14 miljoen euro nodig heeft om huisvesting te bieden aan daklozen. “Dat tekort wordt alleen maar groter”, verklaarde hij. “We willen niet dat mensen in parken slapen, maar onze opvanglocaties zitten vol.”

De minister stelt dat er geen middelen worden vrijgemaakt totdat de Kamer heeft vastgesteld hoe de bestaande toewijzing wordt besteed, en er zijn nog geen nieuwe doelstellingen vastgesteld.

Ongeveer 33.000 mensen in de leeftijd van 18 tot 65 jaar in Nederland hebben momenteel geen vaste woonplaats, waarvan het merendeel in grote steden woont, waar het relatief gemakkelijker is om aan geld te komen. Het werkelijke aantal zou hoger kunnen liggen, aangezien het onduidelijk is hoeveel mensen bij familie of kennissen verblijven.