De recentste begrotingsbesprekingen van de Vlaamse regering ontaardden in een uithoudingsstrijd. Minister Hilde Crevits (CD&V) en de stafchef van Vooruit werden ziek, wat leidde tot een tijdelijke opschorting van de besprekingen. Dit wakkerde de discussie opnieuw aan over het nut van nachtelijke besprekingen en de vraag of belangrijke keuzes niet beter met een helder hoofd kunnen worden genomen.

Zowel de deelnemende politici als toeschouwers hebben de nachtelijke onderhandelingen veroordeeld. Politicoloog Dave Sinardet stelt op X dat de onderhandelingsaanpak, gekenmerkt door “voortdurende vertragingen en nachtelijke uithoudingswedstrijden”, ineffectief is.

Strategische politiek

Deskundigen suggereren echter dat de nachtelijke bijeenkomsten zowel een strategisch als een symbolisch doel dienen. Een akkoord dat rond vijf uur ’s ochtends wordt aangekondigd, is bedoeld om aan te geven dat er een zware strijd is gevoerd en dat de partijen aanzienlijke concessies hebben gedaan.

Tegelijkertijd kan uitputting worden gebruikt om tegenstanders onder druk te zetten. Dit langdurige conflict kan af en toe leiden tot een consensus, maar het vergroot ook de kans dat een sterk voorstel door vermoeidheid wordt afgezwakt.